• Soledad, eenzaamheid of tevredenheid?

    by  • 19 oktober 2014 • Geen categorie • 0 Comments

    Share Button

    2014-10-17 17.03.36

    Soledad Noordpolderzijl. Voor mij een geliefde plek waar eenzaamheid gemakkelijk wegwaait en wegdrijft naar tevredenheid….

     

    Een ieder voelt zich wel eens eenzaam of verlaten. Dan is er leegte, verdriet en soms ook is het de angst over het niet genoeg verbonden zijn met de mensen om ons heen. Eenzaamheid is altijd een heel persoonlijke beleving. Zo hoeft iemand met weinig contacten niet per se eenzaam te zijn. Terwijl iemand die veel mensen om zich heen heeft, zich toch eenzaam kan voelen. Ook kun je een gebrek aan contact met jezelf als eenzaamheid ervaren. Je bent pas eenzaam als je het gemis aan relaties of contacten als negatief ervaart. Het is iets wat je alleen zelf kunt voelen.

    Zoals sommigen van jullie al weten, is sinds een week mijn vriend naar Spanje vertrokken om daar een atelier in te richten. Hij tekent en schildert en wil zich opnieuw laten inspireren door de prachtige natuur in en rondom de Pyreneeën. Toen we daar de afgelopen zomer samen op vakantie waren, kwam het idee al in hem op. Het ligt in de bedoeling dat hij daar een paar maanden verblijft en dat ik hem een paar keer ga bezoeken. Ik zou natuurlijk graag met hem mee willen maar blijf in Nederland omdat ik hier m’n werk te doen heb. Het is een nieuwe situatie voor ons beiden en het is echt wennen, hoewel we er van tevoren van binnenuit akkoord mee waren. Maar je weet pas wat het is als je het ervaart.

    Gerrit schreef op z’n Facebook pagina in het Spaans zoiets als dat de soledad begon toe te nemen. Toen ik de betekenis van het woord opzocht, vond ik tot m’n verbazing dat het staat voor zowel solitair, eenzaamheid als ook voor tevredenheid! Dat vind ik intrigerend, dat lijkt immers met elkaar in strijd te zijn. Het is bekend dat kunstenaars de eenzaamheid zoeken om tot nieuwe inspiratie te komen. Blijkbaar is een mate van eenzaamheid nodig om meer uit jezelf te halen. Dan wordt eenzaamheid een soort innerlijke stilte, een nieuw soort bodem als bron voor nieuwe creaties. Om misschien zoals Picasso verwoordde: opnieuw onbeholpen te durven zijn.
    Ik merk het zelf ook in deze periode. Hoewel we elke dag contact hebben via skype of anderszins, is dat niet hetzelfde als wanneer je dicht bij elkaar bent. Het contact voelt anders, we kunnen elkaar niet aanraken, niet even een kattenhaartje van elkaars schouder plukken. De ander is letterlijk ver weg. Dan overvalt mij ook wel eens een gevoel van eenzaamheid. En ik merk dat als ik er tegen vecht, in de zin van innerlijk protest tegen het gevoel en tegen de situatie, wordt het erger. Als ik het gevoel werkelijk toelaat, wat op zich even geen fijne ervaring  is, komt er daarna juist een gevoel van innerlijke vrede over me heen. Het is eigenlijk pure mindfulness. Wat prachtig eigenlijk dat het toelaten van gevoelens van eenzaamheid tot meer innerlijke vrede kan leiden!

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *