• De beste wensen…..

    by  • 22 december 2013 • Geen categorie • 0 Comments

    Share Button

     

    de beste wensen 2014A1150Tijdens en al lang voor de kerstdagen wordt er veel gezongen. Op straat, op t.v. en radio, het stikt van de concerten en natuurlijk wordt er veel gezongen in de kerken. Samen zingen is fijn, het geeft een gevoel van saamhorigheid en het roept vaak nostalgische gevoelens op. Als kind zong ik al tijdens de afwas met m’n moeder. Ik bedacht dan spontaan een tweede stem bij het lied dat m’n moeder zong. Misschien gaf dat al weer dat ik m’n eigen stem wilde laten horen, ik wilde graag iets anders zingen dan de melodie die m’n moeder zong. Die neiging heb ik m’n hele leven geloof ik gehouden. Op zoek naar m’n eigenheid. Tijdens het zingen waardeerde ze dat. Maar verder leek het de bedoeling van m’n ouders te zijn om ons als kinderen op hetzelfde pad te krijgen als het pad dat zij bewandelden. Gelijk leek voor hen gelijk te staan aan veilig, de zogenaamde veiligheid van hoe het hoort te zijn, hoe zij gewend waren te zijn. Het is hen gelukkig niet gelukt om ons precies zo te krijgen, want we waren gewoon niet zoals zij.

    Wat me zo fascineert aan zingen, is dat niemand, maar dan ook werkelijk niemand hetzelfde geluid heeft. Het kan er een beetje op lijken, maar twee identieke stemmen zul je nergens aantreffen. Net zoals je nergens iemand zult aantreffen die er precies hetzelfde uitziet of doet als jij. Er is altijd iets unieks aan iemand te ontdekken, te zien, te ervaren of te horen. Dat neemt niet weg dat het heel fijn kan zijn om samen te zingen. Tijdens het zingen van een duet bijvoorbeeld is het belangrijk dat de stemmen naar elkaar toe kleuren om een mooie eenheid te krijgen. Om een goed duet te krijgen, is het belangrijk ook de ander te horen, rekening te houden met het geluid van die ander, maar niet ten koste van je eigen geluid. Dat kan betekenen: iets luider of iets zachter zingen, even wachten of juist iets versnellen. Overleggen of zonodig protesteren als het even niet lekker gaat samen. En zo is het ook in het leven. Wel je eigenheid bewaren, maar ook een beetje naar elkaar toe kleuren, dat geeft een fijn gevoel. In de haptonomie benoemen we dat als inpassen in plaats van aanpassen. Het lijkt dan misschien alsof je iets van jezelf inlevert, maar dat iets blijkt ook weer iets op te leveren. Wat mooi als je jezelf mag zijn bij een ander met behoud van je eigenheid. Als je wel hetzelfde lied zingt, maar elk op eigen wijze. Als daar de ruimte voor is en respect.

    IK wens jou voor 2014 van harte ruimte voor je eigen geluid en voor dat van anderen en het daaruit voortvloeiende gevoel van saamhorigheid!

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *